Pracoholik jest perfekcjonistą, uważa, że nikt nie jest w stanie
go zastąpić, bo tylko on potrafi wykonać określone zadania we
właściwy sposób, nie potrzebuje od nikogo pomocy. Praca pochłania
go do tego stopnia, że zapomina o innych, czasem bardzo banalnych
czynnościach, np.: o konieczności zrobienia zakupów, albo zjedzenia
posiłku. Zapomina też o ważnych uroczystościach rodzinnych,
imieninach, urodzinach czy rocznicy ślubu. Często zabiera materiały
do domu i zamiast spędzać czas z rodziną czy przyjaciółmi, nadrabia
zaległości zawodowe. Nawet w dniach wolnych od pracy lub podczas
urlopu nie potrafi o niej zapomnieć, zrelaksować się - po prostu
odpocząć. Motto pracoholika brzmi „dzień wolny od pracy - to dzień
stracony”; weekendy, więc ciągną się w nieskończoność, a wakacje to
już prawdziwa męczarnia.
Uzależniony, w przeciwieństwie do zdrowej osoby, nie potrafi
dzielić czasu na różne zajęcia, liczy się dla niego przede
wszystkim praca, a rodzina, własne zainteresowania, hobby spychane
są na dalszą pozycję, a z czasem całkowicie zostają wyeliminowane z
harmonogramu zajęć. Na nic nie ma czasu i ciągle powtarza sobie, że
nie można tracić czasu na błahostki.